Τρίτη, 26 Απριλίου 2016

Πάσχα στη Mediterranean Sea. Σωτήριον Έτος 2016... μ.Χ.

Γράφει ο Δημήτρης Φεργάδης
Ai Wei Wei*
Ο ενιαύσιος κύκλος επληρώθη. Εκών… άκων.
Πάσχα… Δρόμος κυκλικός… Με τη Ζωή εν Τάφω και το Γλυκύ το Έαρ ανακυκλούμενο.
Αρμύρα. Ακάνθινα τα άνθη στις Πασχαλιές κι’ εφέτο.
Ο Ανατολίτης Διγενής κι ο ντόπιος Μικρο Κωνσταντίνος… κείτονται, τώρα, μπρούμυτα - μηλαδελφοί - στις αμμουδιές των ηφαιστείων. Μείον τους το χορτασμένο κήτος.
Και τα ζεϊμπέκικα στα καμπαρέ του Παρισού… με την Πιάφ στο πάλκο. Ιδρώς και πυρετός ανάλαγος… Ως κι’ η λερή μας φουστανέλα…
Πάσχα… Ο θρήνος… η αποκαθήλωση. Το ομιλούν κόκκινο. Ο σωθείς μικροκότσυφας… Η λεπτομέρεια…
Και το χαλκούν κτήνος στον καθρέπτη. Να καμαρώνει… που του μοιάσαμε… λέει.
Κραυγή κι’ υπογραφή… του από του Σταυρού, εισέτι, κρεμάμενου Αμνού.
«Βάψατε τις μυρωδιές των επιταφίων θρήνων σας στα χρώματα του Ίμερου…
Και θ’ αναστηθώ μαζί σας».
Ίλεος… αδέρφια… ίλεος… λάμα… και λάμα… και αλληλούια… και ζαβαρακατρανέμια…
Και καλή Ανάσταση… Και καλό αντάμωμα...
Στον δρόμο για τ' αδύνατο.
* O διάσημος καλλιτέχνης Ai Wei Wei ντύνει με 14.000 σωσίβια προσφύγων, που τα μάζεψε και του τα έδωσε ο Δήμος Λέσβου, κτήριο στην καρδιά του Βερολίνου. Το έργο αυτό, ο Ai Wei Wei, θέλει να γίνει το σύμβολο όλων εκείνων των ανθρώπων που πνίγηκαν στη Μεσόγειο προσπαθώντας να περάσουν στην Ευρώπη, μακριά από τον πόλεμο.

Τετάρτη, 13 Απριλίου 2016

15 Απρίλη ανοιχτή συζήτηση, 16 Απρίλη συγκέντρωση κατά του πολέμου και αλληλεγγύης στους πρόσφυγες

ΟΧΙ στον ΠΟΛΕΜΟ στη ΣΥΡΙΑ - ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ σε ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ & ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ
ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 15 ΑΠΡΙΛΗ 7:30ΜΜ «ΠΕΥΚΩΝΑΣ»
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΑΒΒΑΤΟ 16 ΑΠΡΙΛΗ 11.30 ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΓΙΩΝ ΑΝΑΡΓΥΡΩΝ
Η κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο στη Μέση Ανατολή και στα Βαλκάνια. διαμορφώνεται όλο και πιο επικίνδυνα για τους λαούς. Ο πόλεμος και οι βομβαρδισμοί των ιμπεριαλιστών στη Συρία -παρά τις προσωρινές υφέσεις- συνεχίζονται, σκορπώντας τον τρόμο, το θάνατο, την καταστροφή και την προσφυγιά.
Μέρα με τη μέρα, ο ανταγωνισμός των ιμπεριαλιστών στη γύρω περιοχή αλλά και στη χώρα μας οξύνονται και μαζί με αυτούς εκδηλώνονται και κάθε λογής τυχοδιωκτισμοί από τις ντόπιες αστικές τάξεις και τα καθεστώτα της περιοχής. Η προοπτική είναι ακόμη πιο δυσοίωνη, καθώς μετά από το δολοφονικό χτύπημα στις Βρυξέλλες αναμένεται η ακόμη πιο σφοδρή απάντηση των ιμπεριαλιστών των ΗΠΑ και της ΕΕ, με νέες εκατόμβες νεκρών και με νέα καραβάνια προσφύγων, πάλι με πρόσχημα «την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας».

Τετάρτη, 6 Απριλίου 2016

Η Άλκη Ζέη στον Δήμο μας

Πολιτισμός… παραμύθι και ζωή
Γράφει ο Δημήτρης Φεργάδης
Σάββατο, 2 του Απρίλη, Σωτηρίου έτους 2016. Παγκόσμια ημέρα παιδικού βιβλίου (μα… να μην μ’ αρέσουνε, καθόλου, αυτές οι… παγκόσμιες ημέρες). Κινηματογράφος Μαρία Έλενα. Εξαίρεση μία και μοναδική.
Εκδήλωση προς τιμή της μεγάλης μας συγγραφέας Άλκης Ζέη. Του παραμυθιού, του «χρέους» και της ζωής. Διοργανωτές ο Δήμος Αγίων Αναργύρων και το βιβλιοπωλείο Στίγκα.
Ανέβαινα τον δρόμο με το πάσο μου κι όσο πλησίαζα στον προορισμό μου, όλο κι άργευα τα βήματά μου.
Άντε, λέω, να συναντήσω πάλι τους γνωστούς είκοσι – είκοσι πέντε βαρετούς και εμμονικούς. Αυτούς, που κάθε φορά γρινιάζουν πάντα για τους άλλους που λείπουν… με τα ίδια βαρετά σχόλια. «Φταίει ο Δήμος, φταίνε οι Δημότες κτλ, κτλ…».
Όμως, όσο πλησίαζα κάτι άλλο ένοιωθα να μυρίζουν οι… νερατζιές… Πολύ άνοιξη. Παρκαρισμένα αυτοκίνητα… αισθητά περισσότερα από άλλες φορές… τις «βαρύγδουπες». Και φωνές… φωνές. Σαν το κελάιδισμα των κοτσυφιών που πάνε να κουρνιάσουν. Και οι τσαλαπετεινοί... για όσους νοιάζονται... φέτος φτάσανε νωρίς, τέλη του Μάρτη, στον Πευκώνα.

Πέμπτη, 3 Μαρτίου 2016

Μετά τον Χάρη… Τώρα ο Γιώργος Π... της Odeon, της Parlophone, της Minos

Γράφει ο Δημήτρης Φεργάδης
Γιώργος Παπαμανώλης, Όλγα Κολοκοντέ, Μακης
Μάτσας, Λίτσα Κίτσου – η ρωμαλέα Minos
Ένας, ακόμα, ακάματος εργάτης της Δισκογραφίας, ο ανιδιοτελέστατος και πάντα πρόθυμος δια πάσαναγγαρείαν και …δύσκολη εργασίαν Γιώργος Παπαμανώλης, «έφυγε» (1936/27.02.2016). Ο έμπιστος, ο αυθεντικός, ο ευφυής, ο απαραίτητος Θεσσαλός… έφυγε. Λίγο μετά από τον Χάρη. Κολώνες κι οι δυο τους… Δωρικού ρυθμού ο Παπαμανώλης. Ιωνικού ο Χάρης.
Το «σκ’λι» που λένε (στο καλό Γιώργαρε) της Odeon, της Parlophone, της Minos. Χωρίς ποτέ «κανένα φως να πέφτει πάνω του». Κι ούτε που κι αυτός, ποτέ, να το ζητάει. Ταπεινό μαμούνι, χρήσιμο για όλα τα πρακτικά και τα δύσκολα… Ο… «παντός καιρού»… Γιώργος. Ο πανταχού παρών Ταλθύβιος[1] της μυθολογίας. Από την Χάλκη, όμως, αυτός… Της Λάρ’σας. Σώτερ και Σωτήρ…
Τον θυμάμαι απ’ τα παλιά… Ακούραστο, με το μυαλό ξυράφι, να φορτώνει αγόγγυστα, χαράματα στο ξεροβόρι τα δισκάκια του Περπινιάδη, του Ζαγοραίου, του Τσετίνη, του Αναγνωστάκη (διπλομετρημένα). Τις δύσκολες μέρες. Από το εργοστάσιο της ΚΟΛΟΥΜΠΙΑ, Ηρακλείου 127. Ριζόπολις… Γωνία μαγαζί, αυτό… Τότε…
Την μεγάλη του, όμως, λεβεντιά την γνώρισα και την εκτίμησα, δεόντως, αργότερα... Σαν συνάδελφος... Όλυμπος και ταπεινό ρυάκι, αχάραγο, στον κάμπο...

Σάββατο, 13 Φεβρουαρίου 2016

«Πέθανε ο Χάρης»*

Γράφει ο Δημήτρης Φεργάδης
Ο Χάρης με Γ. Μητσάκη και Θοδ. Σαραντή
Όχι ο …«άλλος». Ο Χάρης του ’44... Που τον σκοτώσανε…
Αλλά ο τωρινός Χάρης... που εγκατέλειψε. Ο Χάρης της Odeon. Ο Χάρης της Parlophone. Ο Χάρης της Minos. Ο ΑχαρώνΤσακμακτσιάν. (27.2.1943/9.2.2016). Που άναβε κι αυτός, με τον τρόπο του, «μικρές πυρκαγιές». Σε όσους… αγαπούσε… Και εμπιστευότανε. Όμως… μικρά τα γράμματα. Πολύ μικρά… Αυτά που θα γραφτούν… κι αν γραφτούν. Για την εκδημία αυτού του Χάρη. Του καλού φίλου Χάρη. Του Χάρη της Δισκογραφίας.
Γιατί Δισκογραφία δεν είναι μόνο τα «ΝΕΟΝ», τα λοιπά ηχηρά και αποδέλοιπα. Δισκογραφία είναι (λένε αυτοί που ξέρουν) και το μεγάλο (για τους πολλούς) …άγνωστο. Η πλάτη της ντουλάπας, δηλαδή. Όπως ο Χάρης. Ένας από τους ελάχιστους τελευταίους ρέκτες και «σκαπανείς» και «μάρτυρες» και εργάτες της μοναδικής, εξαίσιας «χειροποίητης πλάκας».Με ό,τι αυτό εννοεί και σημαίνει… Η γωνιά του πιθαριού… ο διάφανος ίσκιος της κρεβατίνας… Το βαρύ το σέρτικο, τότε… στον πάνω όροφο, Μεσογείων 245… μοιρασιά με τον Μάνο… τον Ελευθερίου. Και το ζεστό ψωμί του Ροϊλού. Κόντρα στη «βαθιά χαρακιά» της μνήμης…
Odeon - Parlophone. Μέσα δεκαετίας του '60. Ασφυξία... Το ιστορικό δισκάδικο «ΚΥΚΛΟΣ». Καραγεώργη Σερβίας 4. Σύνταγμα. Το στέκι της ιντελιγκέντσιας. Οικοδεσπότες... οι εντιμότατοι αδελφοί Θεμελή. Ο σκληρός κύριος Ζήνων Θεμελής... Ο ευγενικός κύριος Δημήτρης Θεμελής. Ο Χάρης εν όπλοις... Ο Χάρης που επιμένει. Σίδυφος και Διογένης... Κι από κοντά ο Χρήστος Κατημερτζής... ο Γιώργος Παπαμανώλης... ο Νίκος Χανδρίδης. Η «χειροποίητη» ιστορία... Των καιρων... των ήχων... των λόγων... Τότε.

Δευτέρα, 4 Ιανουαρίου 2016

Τα …έψαλλαν στον Δήμαρχο για τις κεραίες

Επιτροπή Κατοίκων ενάντια στις κεραίες από τη γειτονιά του σαλίγκαρου, με μια πρωτότυπη και συμβολική κίνηση, έψαλλε στον δήμαρχο Νίκο Σαράντη τα κάλαντα με στίχους σχετικούς με το θέμα., θέτοντας έτσι, για μια ακόμη φορά κι εν μέσω εορτών, τη δημοτική αρχή Αγίων Αναργύρων - Καματερού, ενώπιον των ευθυνών της.

Καλήν εσπέραν άρχοντες κι αν είναι ορισμός σας
Χριστού τη Θεία Γέννηση να πω στο μέγαρό
Χριστός γεννάται σήμερον σε τούτη εδώ την πόλη,
αν δεν υπάρχουν κινητά πως θα το μάθουν όλοι.
Εν τω σπηλαίω τίκτεται εν φάτνη δίχως σήμα,
η ΔΕΔΔΗΕ εφρόντισε και έφερε το σύρμα.
Της κινητής κατέφθασαν τρεις Μάγοι με τα δώρα
πρώτη αφικνείται η Wind δίχως να χάσει ώρα...
Μα δεν πληρώνει τίποτε ούτε άδεια κοιτάζει
σήμα να έχει ο λαός για τ’ άλλα μη σας νοιάζει.
Ακολουθεί η Cosmote με νέα καμινάδα
τα πράγματα είναι εύκολα εδώ είναι Ελλάδα.
Ακτινοβόλες λυγερές κι οι άλλοι στον Καιάδα,
τέλη και φόροι απλήρωτα κι ο Δήμαρχος αγνάντα.
Πριν καταφθάσει η Vodafone να πέσουν όλες κάτω,
η υγεία είναι το αγαθό δεν είναι αυτές το κράτος.
Υπάρχουν μέρη χλοερά για να αναληφθούνε,
κανένα μην πειράζουνε να μην τον ενοχλούνε.
Στο σπίτι αυτό που ήρθαμε πέτρα να μη ραγίσει
όποιον φιλά το άδικο θα πέσει να χτυπήσει.
Τον κόπο τον αγώνα μας μην τον υποτιμάτε,
με χρήμα η υγεία μας δεν αποτιμάται.
Κι αν θέλετε προστρέξετε μαζί με μας ελάτε,
στο δίκαιο αγώνα μας την πλάτη μη γυρνάτε.
Εις έτη πολλά!

Τετάρτη, 23 Δεκεμβρίου 2015

Πάλι Χριστούγεννα... Πάλι Πρωτούγεννα

Γράφει: ο Δημήτρης Φεργάδης
Χριστός γεννάται σήμερον… αυτές τις μέρες, τέλος πάντων. Όμως, άμμος οι Θεοί… Όμως, άμμος οι Προφήτες… Χριστιανοί. Κρύο…
Πεινάς; Υπομονή… Σφάζουν αηδόνια στα σφαγεία.
Διψάς; Σπασμένο το κανάτι…
Κρυώνεις; Άβυσσος ο δρόμος… Θάνατος η αγκαλιά.
Πονάς; Σβήσε το φεγγάρι.
Χριστιανοί… Χριστός γεννάται σήμερον… Χτες, αύριο… οι Καλικαντζαραίοι… οι Λάμιες.
Να… σωπάσανε οι μπόμπες. Να… σωπάσανε οι πολέμοι… Σώθηκε το βρέφος… Πυροτέχνημα η Φάτνη. Πυρσός, λαμπάδα… Προσκύνημα…
Κι η θάλασσα… παράδεισος. Κήποι τώρα και… σπίτια. Πάνω στα ωραία ερείπια.

Πέμπτη, 26 Νοεμβρίου 2015

Δωρεάν Παιδεία ή Παιδεία απ' την τσέπη μας;

Τοποθέτηση της «Αγωνιστικής Παρέμβασης Γονέων» Αγίων Αναργύρων – Καματερού με αφορμή την απόφαση του Συλλόγου Διδασκόντων 1ου Δημοτικού Σχολείου Αγίων Αναργύρων, να «εξασφαλίσει» δάσκαλο/α για το ολοήμερο, καλύπτοντας τις ώρες του δασκάλου/ας αυτού, στο πρωινό πρόγραμμα, με υπερωρίες που θα κάνουν (θα κάνουν;) οι υπόλοιποι εκπαιδευτικοί. Αυτή η απόφαση, μάλιστα, προήλθε μετά από αίτημα του προέδρου του Συλλόγου Γονέων του σχολείου! Διαβάστε την…
Προς τους Εκπαιδευτικούς. Προς τους Γονείς. Προς τους μαθητές.
Στις 6 Νοεμβρίου, ο Σύλλογος διδασκόντων του 1ου Δημοτικού Σχολείου Αγίων Αναργύρων, μετά από αίτημα του προέδρου Συλλόγου Γονέων του σχολείου, αποφάσισε να «εξασφαλίσει» δάσκαλο/α για το ολοήμερο, καλύπτοντας τις ώρες του δασκάλου/ας αυτού, στο πρωινό πρόγραμμα, με υπερωρίες που θα κάνουν οι υπόλοιποι εκπαιδευτικοί.
Η πρόταση αυτή από την πλευρά του Συλλόγου Γονέων, όσο και η απόφαση του Συλλόγου διδασκόντων για υπερωρίες δείχνει φαινομενικά ότι βοηθάει τους μαθητές και τους γονείς.
«Πού ν’ αφήσει ο γονιός το παιδί του, όταν δουλεύει με ελαστικοποιημένο πρόγραμμα, όταν τα χρήματα που παίρνει δεν του φτάνουν για να βοηθήσει διδακτικά το παιδί του;» Ας βάλει λοιπόν, κάθε εκπαιδευτικός, λίγες επιπλέον ώρες από τη ζωή του για να βοηθήσει την κατάσταση.
Γιατί όμως οι υπερωρίες και η απλήρωτη εργασία όχι μόνο δεν αναπληρώνουν τα κενά, αλλά αντίθετα τα συντηρούν;
Γιατί η έλλειψη εκπαιδευτικών που παρατηρείται κάθε χρόνο σε μεγαλύτερο βαθμό από τον προηγούμενο, δεν είναι μια συγκυρία. Γίνεται στοχευμένα. Είναι μέρος μια πολύπλευρης επίθεσης στο δημόσιο σχολείο που προσπαθεί να αποκλείσει από τη μόρφωση τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών.
Με ποιους τρόπους γίνεται αυτό.

Κυριακή, 15 Νοεμβρίου 2015

Συγκέντρωση και πορεία ενάντια στον Πόλεμο

ΣΑΒΒΑΤΟ 21 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 11:30 ΠΛ. ΑΓ. ΑΝΑΡΓΥΡΩΝ
Τους τελευταίους μήνες πολύ πιο έντονα από ότι τα προηγούμενα χρόνια, χιλιάδες… εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι, κύρια από την Συρία και το Αφγανιστάν προσπαθούν να βρουν μια καλύτερη ζωή στις γύρω χώρες αλλά και την μακρινή για αυτούς
Αλήθεια γιατί αναγκάζονται να φύγουν και να θαλασσοπνίγονται στα νερά του Αιγαίου;
Πέρα απ’ τη φτώχεια και τη δυστυχία και επέβαλλαν στις χώρες τους εδώ και χρόνια οι δυνατοί του κόσμου, τα τελευταία χρόνια οι πολεμικές επεμβάσεις των ιμπεριαλιστών είτε άμεσα είτε έμμεσα ανέβασαν την κλίμακα των πολεμικών συγκρούσεων και διόγκωσαν το κύμα φυγής από τις χώρες της Μ. Ανατολής και της Αφρικής.
Ειδικότερα στην Συρία τούτη την περίοδο (απ’ όπου προέρχεται και το μεγαλύτερο κύμα των προσφύγων-μεταναστών) επεμβαίνουν σχεδόν όλες οι ιμπεριαλιστικές χώρες (ΗΠΑ, ΓΑΛΛΙΑ, ΡΩΣΙΑ) βομβαρδίζοντας κατά το δοκούν. Είναι πλέον ξεκάθαρο ότι ο πόλεμος που προκαλούν και τροφοδοτούν με τις επεμβάσεις τους οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις προκαλεί τα καραβάνια των προσφύγων-μεταναστών από τη Συρία.

Παρασκευή, 13 Νοεμβρίου 2015

Μαραθώνιος… απλά αγώνισμα ή και στάση ζωής;

Γράφει: ο Δημήτρης Φεργάδης
Καθένας … είναι ένας. Νόμος αυτό. Φυσικός. Με την αυτονόητη υπέρβασή του… Η προσωπική ευθύνη στο δρόμο της συλλογικότητας. Οι κόκκοι άμμου… έρημος. Το δέντρο… δάσος. Εγώ… Εμείς. Έτσι είναι… Πρώτα… καθένας είναι… ένας. Ο μοναδικός… ο πρώτος… ο πρωταγωνιστής. Υπερβολή; Καθόλου… Απλά και ανθρώπινα εκτιμάται πως έτσι θα αισθάνεται – για μια στιγμή, έστω – καθένας που μετέχει και τερματίζει – «κάτθανε Διαγόρα ουκ ες Όλυμπον αναβήση» - σ’ ένα Μαραθώνιο. Και περισσότερο, όποιος μετέχει – και τερματίζει, ανεξαρτήτου σειράς – στον αυθεντικό Μαραθώνιο. Της κλασσικής διαδρομής. Από Τύμβο Μαραθώνα, δηλαδή, μέχρι το Καλλιμάρμαρο. Οικονομικοί – Επεκτατικοί πόλεμοι – Πέρσες / Άμυνα – Αξιοπρέπεια – Πολιτισμός – Έλληνες 490 π.Χ. Παλαιότερα: Τρωικός Πόλεμος – Μετέπειτα … Τα ίδια Παντελάκη μου τα ίδια Παντελή μου. … Αιώνες…
Παρακολούθησα την «γιορτή» και από κοντά τις μικρότερες διαδρομές, εντός της Πόλης της Αθήνας (μιας υπέροχης… χωρίς αμαρτίες, χωρίς αστοχίες, Αθήνας) την Κυριακή 8 του Νοέμβρη. Υπέροχη ημέρα. Και θαύμασα όλους αυτούς που πάλευαν, το «έβλεπα», για την προσωπική τους υπέρβαση … απελευθέρωση.

Πέμπτη, 12 Νοεμβρίου 2015

ΛΑΪΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ ΟΙ ΚΕΡΑΙΕΣ

Σήμερα ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 13/11 ΣΤΙΣ 6.30 ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΣΤΟ Β΄ ΚΑΠΗ
ΟΙ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΚΙΝΗΤΗΣ ΤΗΛΕΦΩΝΙΑΣ ΒΛΑΠΤΟΥΝ ΣΟΒΑΡΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΜΑΣ
ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ Ο ΔΗΜΟΣ … ΑΠΩΝ
Αγαπητοί συγκάτοικοι της γειτονιάς του Σαλίγκαρου,
Την Τετάρτη 7 Οκτωβρίου 2015 πήγαμε ως γειτονιά, στο Δημοτικό συμβούλιο να διαμαρτυρηθούμε για τη συνέχιση λειτουργίας των κεραιών της WIND και της COSMOTE στο κτήριο της οδού Δημοκρατίας.
Οι κεραίες αυτές τοποθετήθηκαν παράνομα, φαίνεται να πήραν παράνομα ρεύμα και μην πλήρωσαν ποτέ μέχρι τον φετινό Ιούλιο, λογαριασμούς και τέλη. Οι έλεγχοι από τη ΔΕΗ που έγιναν πάλι και πάλι έδειξαν ότι υπάρχουν παρανομίες. Η πολεοδομία απεφάνθη ότι η κεραία της WIND είναι παράνομη και ότι το κτήριο έχει πολλές πολεοδομικές παραβάσεις. Έδωσε μάλιστα προθεσμία ενός μήνα και ως τις αρχές Οκτώβρη έπρεπε να έχουν αφαιρεθεί η κεραία και η εξωτερική σκάλα. Ένα μήνα μετά τη λήξη της προθεσμίας και τα δύο είναι στη θέση τους.
Τι γίνεται όμως με την «μη παράνομη» Cosmote; Στο δικαστήριο που έγινε τον Ιανουάριο του 2015 και οι δυο εταιρίες προσκόμισαν μετρήσεις για να αποδείξουν ότι λειτουργούσαν εντός ορίων και με ασφάλεια. Στο διάστημα εκείνο που έγιναν οι μετρήσεις όμως δεν υπήρχε καν αίτηση για ρευματοδότηση (!!!) από την «μη παράνομη» Cosmote, η οποία κατατέθηκε το Φεβρουάριο και «έλαβε» ρεύμα το Μάιο;!

Σάββατο, 31 Οκτωβρίου 2015

Λευκές Ομπρέλες για Ελέφαντες

Γράφει ο Δημήτρης Φεργάδης
Το νέο κυβερνητικό μέτρο –πρόταση κατά της φοροδιαφυγής σαφές. Στις συναλλαγές… πλαστική κάρτα πληρωμής. Μόνο.
Η αντίδραση των κοινωνικών βαρωνιών… σαφέστερη. Και… αναμενόμενη. Νόμος του εκκρεμούς αυτό.
Και, όπως συμβαίνει πάντα στις περιπτώσεις που το σύστημα βρίσκεται σε κρίση ή …(ψευδο)σύγκρουση αναζητά… και βρίσκει, ασφαλώς, την διέξοδο. Πρόθυμοι για την βρώμικη, όπως λέμε, δουλειά ουκ ολίγοι. Στην περίπτωσή μας: η συμπαθής φοράδα. Που άνευ αιδούς και αναστολής «ανακουφίζεται», ανέτως, έξω από το Γενί Τζαμί.
Και, τούτου… συμβαίνοντος οι λεγόμενοι… και «ελέφαντες», χαρωποί, αδιάφοροι και υπό λευκά «σκιάδια» οδεύουν στον δρόμο για το Κατμαντού.
Οι καιροί, λένε, ου μενετοί. Προς τούτοις… η δραστηριοποιούμενη πέριξ του Κολωνακίου («Κολωνάκια» και «Κολωνακιώτες» –γι’ αυτούς κύρια ο λόγος –δραστηριοποιούνται σε κάθε Πόλη και Νομό, σε κάθε Δήμο και Δοβλέτι) αριστοκρατία των «ακριβών» επαγγελματικών τάξεων (συντεχνία, κάστα, φάρα, μάγγα, «λειτουργοί» του …Υψίστου –πέστε τους όπως θέλετε –) συνεπέστατη στο είναι της. Δεν χαμπαριάζει τίποτα και κανένα. Και συνεχίζει… αυτονοήτως, απτόητη το δικό της πάρτυ.
Ο Αρχηγός. Ο Ένας. Η γκλαμουριά στη λιμουζίνα. Με μαύρο μαλλί, γυαλί μέγκλα και κουστουμιά πρώτης μαύρη… έτοιμος για την «παράσταση». Και τις …λευκές νύχτες.

Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2015

God Saves the left... πάρτυ

Τελικά το πανηγύρι... άκυρον. Επί του παρόντος. Διεπιστώθη άμα τη ...προσελεύση. Λόγω αξεπέραστων φυσικών καταστροφών, λέει και σεβασμού, ορθώς, απωλειών... (επανορθώσιμων εντός... επτά ημερών; Όσων και δια την κατασκευήν του κόσμου;).
Τελικά ο Θεός προφυλάσσει Τοπικόν ΣΥΡΙΖΑ. Οι Συριζαίοι;
Τελικά μια δευτερό-τριτη σκέψη... μπορεί να βοηθήσει. Διαφορετικά... θα έρθω. Ισχύει το... ενδιαφέρον μου. Τέτοια φιέστα; Χάνεται; Δεν χάνεται...
Καλημέρα σας
(Δημοσθένης) Δήμος Πλατάνας

Πέμπτη, 22 Οκτωβρίου 2015

Ο Τσάμικος και το Ζεϊμπέκικο της Ευδοκίας

Θα πάω… Γιατί να μην πάω… Επινίκια είναι  αυτά. Νικήσαμε… Δεν νικήσαμε; Έστω κι αν το κάταγμα ήταν συντριπτικό. «Είκοσι του Σεπτέμβρη…». «Στους καφενέδες»… Άρξασθαι…
Θα πάω… Γιατί να μην πάω… Η αριστερά –αυτή η αριστερά… –κρύψε το δάκρυ –έχει το πάνω χέρι τώρα. Και γιορτάζει… Τώρα, τι… ακριβώς δεν ξέρω –κρύψε το δάκρυ…
Θα πάω… Ο τοπικός Γραμματέας  -τα καμαρώνει τα γαλόνια του –τα έχει σκεφτεί όλα. Εκείνο που, πράγματι, έλειπε ήτανε… οι γιορτές (όχι πανηγύρια. Να είμαστε σοβαροί. Οι επινίκιες γιορτές.) οι επινίκιες. Άρτος και θεάματα… Ρώμη, Ρώμη, Ρώμη!!! Του Νέρωνα και του Καλιγούλα.
Θα πάω, λοιπόν. Θα πάω. Για να συναντήσω παλιούς συντοπίτες, γνωστούς, φίλους… Που κρατούσαμε («που ‘σαι νιότη»... και Κώστα Βάρναλη) τα ίδια λάβαρα, τις ίδιες σημαίες… Και «βαλίτσα»… Που στον δρόμο τους φάνηκε βαριά… Τώρα… αχταρμάς. «Τοπική Εθνική Ελλάδος». Όλοι… πλην των γνωστών «Λακεδαιμονίων» πάντα. Είπαμε… ένας είναι ο Θεός. Και, επιτέλους, τον βρήκαμε. Ως ο Σαούλ, Σάυλωκ…